Απορίες, Σχόλια αναγνωστών για τη Συνταγή

[Θανάσης Αποστόλου]

Στο παρόν θέμα θα προστεθούν μελλοντικά περισσότερες πληροφορίες για την Συγχρονικότητα και άλλα ζητήματα της Συνταγής του Ενθουσιασμού.
(Είναι ένα δύσκολο θέμα και θα απαιτηθεί αρκετός χρόνος για αυτή τη δημοσίευση.)

Εδώ δημοσιεύετε ελεύθερα και όποιο σχόλιο ή απορία έχετε για την Συνταγή του Ενθουσιασμού ώστε να λάβετε απάντηση από εμένα ή άλλους αναγνώστες. Απαιτείται πρώτα εγγραφή στο φόρουμ, την οποία μπορείτε να κάνετε εύκολα εντός ενός λεπτού.

- Υπό επεξεργασία -

[Θανάσης Αποστόλου]

Κρατημένη θέση για μελλοντική συμπλήρωση.

Από εδώ και κάτω, μπορείτε να κάνετε οποιαδήποτε ερώτηση έχετε σχετικά με οποιοδήποτε ζήτημα της Συνταγής του Ενθουσιασμού.

[Eleftherakis Dimitris]

Γεια σας ξεκινωντας εχω να συμβουλευσω τους μελλοντικους αναγνωστες του βιβλιου να ξεκινησουν να εφαρμοζουν απευθειας την πρωινη ιεροτελεστια αφιερωνοντας σ αυτο τις καλυτερες ωρες της ημερας.

Οπως και με ολα σας τα βιβλια σας κυριε Αποστολου η αναγνωστικη εμπειρια ηταν συναρπαστικη.Νιωθω ευγνωμοσυνη που μου προσφερεται τοσο απλη και κατανοητη πληροφορια που σου επιτρεπει να αποβαλεις το αγχος για το τι ειναι σωστο και επειτα πως να το κανεις ευκολα.Ειναι ενα ουσιαστικο βοηθημα σοφιας για ολους και νιωθω τυχερος που το απεκτησα και θα το εφαρμοζω για ολη μου τη ζωη.

Ωστοσο,προβληματιστηκα σχετικα με το θεμα της επιλογης βιοποριστικης εργασιας και τον ενθουσιασμο που οφειλουμε να δειχνουμε προς αυτην και θα ηθελα μια αναλυση σε μεγαλυτερο βαθος καθως ειναι η πρωτη φορα που το συναντω να τιθεται στη κοινωνια πραγματικα.
Ειμαι 23 χρονων,φοιτητης ιατρικης,και ως παιδι και αργοτερα εφηβος δεν αναπτυχθηκα σαν ατομο οπως θα ηθελα τωρα για λογους πολυ προσωπικους(σωματικους,ψυχολογικους,οικογενειακους).Νιωθω οτι εξελισσομαι ραγδαια και σε μεγαλο βαθμο αυτο οφειλεται και σε εσας.Αντικριζοντας στα κοινωνικα δικτυα ατομα πετυχημενα δεν μπορεις παρα να  νιωσεις οτι μενεις πισω αλλα ταυτοχρονα οτι αλλαζοντας κατι ραγδαια μπορεις να το πετυχεις και εσυ.Καλη η γυμναστικη,οι φιλικες και συναισθηματικες σχεσεις,η ηθικη ανταμοιβη της εργασιας αλλα υπαρχει μεγαλυτερη ελευθερια απο το να στηριζεσαι στον εαυτο σου,ως ανεξαρτητος ανδρας,χωρις χρονοδιαγραμματα και επιταγες του κρατους?Ο Σενεκας επισημαινει αδυσωπητα οτι οι υπεραπασχολημενοι ανθρωποι δεν εχουν ζησει πολυ ,απλως εχουν υπαρξει πολυ.Απωτερος στοχος μας δεν ειναι να εξυπηρετουμε αλλους,ειναι η φιλοσοφια και η ευρεση του εαυτου μας,ενος συνολου σωστων αποψεων για τη ζωη.

Η απορια μου ειναι η εξης ,λοιπον.Εφοσον οι ενθουσιασμοι επιβαλλεται να αλλαζουν καθε ποτε πρεπει να αλλαζουν?Το επιλεγω εγω ή η συγχρονικοτητα?Συγκεκριμενα ,αν εγω,οπως και τωρα,θελω να σταματησω οτι κανω και να ασχοληθω με τα οικονομικα και την επιχειρηματικοτητα γιατι με ενθουσιαζει περισσοτερο και μπορω παραλληλα να προσφερω στην κοινωνια,ποτε το τολμω?Τωρα?Μετα τα 35 με αποταμιευση χρονων?Πιο αργα?'Η ο ενθουσιασμος της εργασιας θα πρεπει να ειναι μακροπροθεσμος και να αλλαξει το πολυ μια φορα σε ολη τη ζωη?Ενιωσα οτι η εννοια του ενθουσιασμου στην εργασία ειναι καπως ενας τροπος παρηγοριας στον εαυτο μας για τις δυσκολιες της,ενα placebo που σε κανει να νιωθεις ωραια ,ωστε να το βουλωσεις και να κατσεις να δουλεψεις.

Επισης,συζητωντας με αλλους περιγραφωντας την αναγκη να μην απαιτεις το αποτελεσμα μιας προσπαθειας ελαβα το σχολιο οτι αυτο ειναι μοιρολατρικο.Εγω απαντησα οτι δεν ειναι ,γιατι την προσπαθεια την κανεις ,δεν αφηνεσαι στη μοιρα,ομως και εδω θα ηθελα μια διευκρινιση ακομα.

Ο απαντηση ειναι απλη.Καν το.Ξεκινα το.Ο δρομος ομως ως πρωτο πραγμα σου επιφυλλασει την απωλεια αυτης της ευθραυστης συνθηκης παραγωγικοτητας που λεγεται φοιτητικη ζωη.

'Αχ και να μουνα στη Μυκονο' σκεφτομαι καθημερινα.Θελω να βρω τις απαντησεις και να απαλλαχθω απο την αμφιβολια.Ελπιζω να βοηθησω και αλλους και εσας με αυτο το σχολιο.Καλο διαβασμα και συγχωρηστε με αν δεν καταλαβα κατι σωστα,γιατι περασε λιγος καιρος και εννοιες σαν αυτες απαιτουν παραπανω γραψιμο και συζητηση.

[Θανάσης Αποστόλου]

Γεια σου Δημήτρη και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
Οι σκέψεις σου είναι πολύ ενδιαφέρουσες, θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες απαντήσεις, αν και τις καλύτερες απαντήσεις θα τις βρεις μόνος σου στην πορεία.

Αντικριζοντας στα κοινωνικα δικτυα ατομα πετυχημενα δεν μπορεις παρα να  νιωσεις οτι μενεις πισω αλλα ταυτοχρονα οτι αλλαζοντας κατι ραγδαια μπορεις να το πετυχεις και εσυ. Μη δίνεις σημασία στις καταπληκτικές ζωές που βλέπεις στα κ. δίκτυα και μη συγκρίνεις τη ζωή σου με αυτούς. Όπως λέει η Ελεανορ Ρούσβελτ:

Η σύγκριση είναι ο κλέφτης της χαράς.

Παλιά συγκρινόμασταν με τον Κωστάκη απέναντι, τον συμμαθητή μας και αυτό ήταν ήδη βλαβερό, γιατί καθένας είναι διαφορετικός. Τώρα το πράγμα έχει ξεφύγει, γιατί μπορείς να συγκριθείς τοξικά με κάθε άνθρωπο του ΠΛΑΝΗΤΗ, και όπως ξέρεις, αν το "δείγμα" είναι 8 δις άνθρωποι, τότε σε κάθε τομέα θα βρεις απίστευτες, εξωπραγματικές επιδόσεις, που σε πιάνει κατάθλιψη αν τις συγκρίνεις με τις δικές σου.

Στο ίντερνετ συγκρινόμαστε με το 0,1% των καλύτερων, οι οποίοι επιδεικνύουν στα σόσιαλ το 0,1% καλύτερο κομμάτι της ζωής τους. Δηλαδή συγκρινόμαστε με ένα ψέμα. Αυτό είναι εκτός πραγματικότητας, όχι απλά τοξικό. Είναι ένα βάρος που δεν αξίζει να σηκώνουμε.

Ο Σένεκας που αναφέρεις και άλλοι φιλόσοφοι, απαρνήθηκαν τα πάντα στη ζωή τους, για την αναζήτηση της αλήθειας τους. Σεβαστό. Όμως εμείς είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε; Αν για παράδειγμα εγώ θέλω όλη τη μέρα να φιλοσοφώ, να αυτοβελτιώνομαι, θα ήταν πιο τίμιο εκ μέρους μου να μην ζητώ αυτοκίνητο, υπολογιστή, πορτατίφ, ταχίνι, καλοριφέρ, κατσαβίδι, καφέ (κλπ, ατέλειωτη λίστα), γιατί αυτά φτιάχτηκαν από ανθρώπους που έσκυψαν το κεφάλι και δούλεψαν σε μία ίσως βαρετή δουλειά για να μου τα παρέχουν. Δε θα πρέπει κι εγώ να ανταποδώσω στην κοινωνία; Γιατί να μη με ενθουσιάζει μία τέτοια προοπτική; Ακόμα και η πιο βαρετή δουλειά μπορεί να γίνει με τρόπο εκπληκτικό, ενθουσιώδη και ως παράδειγμα έχω τον σουβλατζή της γειτονιάς μου, που δίνει πραγματικό σόου με την κοινωνικότητά του και τη θετική του ενέργεια.

Η φιλοσοφία και το γνώθι σεαυτόν μπορεί να επιδιωχθεί και στον ελεύθερο χρόνο μας, που θα υπάρχει πάντα, αρκεί να μη μας τον τρώνε τα κ.δίκτυα.

Η απορια μου ειναι η εξης ,λοιπον.Εφοσον οι ενθουσιασμοι επιβαλλεται να αλλαζουν καθε ποτε πρεπει να αλλαζουν?Το επιλεγω εγω ή η συγχρονικοτητα?

Δεν επιβάλλεται να αλλάζουν, μπορεί ένας μεγάλος ενθουσιασμός να μείνει ο ίδιος για όλη σου τη ζωή. Μπορεί και να αλλάζει κάθε δέκα χρόνια ή κάθε 10 μέρες. Και από ώρα σε ώρα μέσα στη μέρα μας, αλλάζει αυτό που μας ενθουσιάζει. Τώρα σου απαντάω με ενθουσιασμό στο σχόλιό σου, αργότερα θα παίζω με την κόρη μου, το βράδυ με "ενθουσιάζει" η χαλάρωση και ο ύπνος.

Πάντα εσύ επιλέγεις, η συγχρονικότητα είναι υπηρέτης σου. Οι μεγάλοι σημαντικοί ενθουσιασμοί εκπορεύονται από τον ανώτερο εαυτό, αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα με μεταφυσικές προεκτάσεις.

Το κριτήριο για να παρατήσεις αυτό που κάνεις και να αλλάξεις καριέρα είναι αν η κοινωνία θα σε στηρίξει σε αυτό, δηλαδή αν θα πληρώνεσαι. Μήπως το κάνουν ήδη πολλοί και το κάνουν καλά; Μέχρι να φτάσεις στο σημείο να το κάνεις μπορείς να ασχολείσαι στον ελεύθερο χρόνο σου, και αν κάποτε υπάρξει η δυνατότητα να αφοσιωθείς εξ ολοκλήρου, η ευκαιρία θα σου παρουσιαστεί ξεκάθαρα. Δεν ξέρω αν θα είναι στα 35 σου όταν είσαι οικονομικά ανεξάρτητος. Όμως ένα καλό κομβικό σημείο, είναι τουλάχιστον να πάρεις το πτυχίο σου σε αυτό που σπουδάζεις. Τότε θα δεις πιο καθαρά.

Εκτός αν έχεις διαλέξει τόσο λάθος τομέα, που καθημερινά υποφέρεις πραγματικά, ζεις μία κόλαση με αυτό που διάλεξες να σπουδάσεις, οπότε από τώρα που είναι νωρίς θα μπορούσες να σκεφτείς αυτήν την αλλαγή. Εγώ στα 35 μου έγινα συγγραφέας, και χωρίς να το βάλω στόχο, απλά ξεκίνησα με σημειώσεις για την δική μου διακοπή καπνίσματος και με πήγε η ζωή σε αυτό που είμαι σήμερα. Παράλληλα δεν παράτησα τη δουλειά μου. Σε μερικά χρόνια δεν αποκλείεται να το κάνω. Οι πωλήσεις των βιβλίων μου είναι ένας από τους δείκτες που θα λάβω υπόψιν.

Επισης,συζητωντας με αλλους περιγραφωντας την αναγκη να μην απαιτεις το αποτελεσμα μιας προσπαθειας ελαβα το σχολιο οτι αυτο ειναι μοιρολατρικο.Εγω απαντησα οτι δεν ειναι ,γιατι την προσπαθεια την κανεις ,δεν αφηνεσαι στη μοιρα,ομως και εδω θα ηθελα μια διευκρινιση ακομα.

Δεν απαιτείς ντε και καλά συγκεκριμένο αποτέλεσμα, γιατί ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙΣ το πιθανό αποτέλεσμα. Πχ. μπορεί να είναι κάτι πολύ καλύτερο. Μπορεί να προκύψει ένας νέος ενθουσιασμός που θα τον καταπνίξεις αν απαιτείς μόνο το αποτέλεσμα που είχες αρχικά κατά νου. Απαίτησε συγκεκριμένο αποτέλεσμα όσο σε ενθουσιάζει, όμως γιατί να συνεχίσεις να το απαιτείς όταν δε σε ενθουσιάζει το ίδιο; Μπορεί μια τροποποίηση στον στόχο να είναι επωφελής.

Επίσης πολλά δώρα στη ζωή έρχονται με περιτύλιγμα προβλήματος, αποτυχίας. Η Συνταγή λέει ότι όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή είναι αυτά που χρειαζόμαστε, ακόμα και τα χειρότερα. Όταν έρχεται λοιπόν κάτι ανεπιθύμητο μπροστά σου, όπως λέω στο βιβλίο κάνε την ερώτηση:

Πώς θα μπορούσε αυτό το (άσχημο) που συμβαίνει να με υπηρετήσει; Πώς θα μπορούσε να ήταν το καλύτερο που θα μπορούσα να συμβεί; Θα μου μάθει κάτι; Θα με πεισμώσει για κάτι;

Διατύπωσε την υπόθεση: "Αυτό πρέπει να με υπηρετεί με κάποιον τρόπο,
και είμαι ΑΝΟΙΚΤΟΣ, να καταλάβω ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός."

Τέτοιες σκέψεις, όπως και η μη απαίτηση ντε και καλά συγκεκριμένου αποτελέσματος, θα σε βοηθήσει να εκμεταλλεύσεαι το εργαλείο της Αποτυχίας.

Ελπίζω να βοήθησα λίγο και να κατάλαβα τις ερωτήσεις σου. Πάντως όπως σου είπα, εσύ στην πορεία θα δώσεις ακόμα καλύτερες απαντήσεις στις απορίες σου.

Αν βρεις χρόνο άσε μία κριτική στην σελίδα πώλησης του βιβλίου.

Σ΄ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια και εύχομαι καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις!

* Συγνώμη για την καθηστερημένη απάντηση, αλλά τρέχω σε πολλά, και στη δουλειά και στα βίντεο που φτιάχνω και για την μπέμπα μου!   

[Eleftherakis Dimitris]

-

[Eleftherakis Dimitris]

-