Καλημέρα.
Λέγομαι tomas, είμαι 38 ετών, καπνίζω περίπου 2 πακέτα την ημέρα για τουλάχιστον 25 χρόνια (12-13 ετών το άρχισα, δεν θυμάμαι πλέον).
Είμαι παντρεμένος με 2 παιδιά.
Εδώ και 1-2 μήνες άρχσα να σκέφτομαι την διακοπή του καπνίσματος.
Από φίλους έμαθα για το
www.skeftomai.gr, μπήκα πριν 4 μέρες και διάβασα προσεκτικά και τις 95 σελίδες. Χρειάστηκε βέβαια να ξαναδιαβάσω τα κεφάλαια για τις ψευδαισθήσεις, για το υποσυνείδητο και για το φόβο.
Αμέσως έδωσα τα μηδαμινά χρήματα που χρειαζόταν και αγόρασα το βιβλίο, το οποίο δεν έχω προλάβει να διαβάσω.
Ο προβληματισμός μου είναι οτι ενώ μου άρεσε ο τρόπος προσέγγισης του θέματος, και προσπάθησα αρκετά να κατανοήσω το ''μεγάλο λάθος'' του καπνίσματος και το ''μεγάλο ψέμα'', νοιώθω ένα μεγάλο ΚΕΝΟ, πρίν ακόμα μπώ στη διαδικασία διακοπής. Σαν να περίμενα και κάτι ακόμα να διαβάσω, που θα με ικανοποιούσε περισσότερο.
Ίσως πράγματα για τους καπνιστές που θα πλησίαζαν περισσότερο στα δικά μου χαρακτηριστικά, το δικό μου πάθος-εξάρτηση.
Σκέφτηκα οτι ίσως στο βιβλίο που δεν διάβασα ακόμη, να βρώ περισσότερα πατήματα και λύσεις, που θα μπορέσουν να με βοηθήσουν.
Έριξα και μια ματιά στο forum, στις συζητήσεις που έχουν γίνει μεταξύ των μελών, και διαπίστωσα οτι συχνά συμβαίνει αυτό το ''ξανακύλισμα'' για λίγο των καπνιστών.
Επειδή ποτέ μα ποτέ δεν έχω δοκιμάσει να το σταματήσω αυτά τα χρόνια, δεν θα ήθελα να πάθω το ίδιο, γιατί πιστεύω οτι δεν θα ξαναπροσπαθήσω μετά.
Βρίσκομαι σε μια συνεχή εξερεύνηση του εαυτού μου, κατά πόσο μπορώ ξεκολλήσω το τσιγάρο από τον εγκέφαλό μου?
Η ζωή μου είναι απίστευτα συνδεδεμένη μ' αυτό.
Ξυπνάω για να καπνίσω, διακόπτω το φαγητό για να καπνίσω, αφήνω την καραμέλα για τον πονόλαιμο καπνίζω και τη συνεχίζω μετά. Πάρα πολλά άλλα τρομερά που δεν τα είδα να αναφέρονται κάπου, και εξακολουθούν να με κρατούν μέσα σ' αυτή την παγίδα.
Δεν έχω μπορέσει να βρώ ποιά είναι αυτή η ψευδαίσθηση που με έχει εγκλωβίσει. Ο φόβος υπάρχει ακόμη, και δεν έχω πεισθεί για το ''πανεύκολο'' της απαλλαγής από το κάπνισμα.
Εκεί είναι που χρειάζομαι κάποια βοήθεια.
Θέλω να το κόψω μόνο μία φορά...για πάντα.
Επίσης έχω ακούσει οτι μετά την διακοπή δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όπως τα περιγράφετε.
Θα υπάρξουν περισσότερες και πολύ πιο δύσκολες μέρες.
Πιστεύετε οτι με την ανάγνωση του βιβλίου θα είμαι έτοιμος γα το μεγάλο βήμα?
Το οτι είμαι επιρεπής και στην άλλη παγίδα, το αλκοόλ, παίζει ρόλο?
Υπάρχει κάτι που μου ξεφεύγει και πρέπει να εστιάσω εκεί?
Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δόθηκε τουλάχιστον να βγάλω κάποια πράγματα από μέσα μου και να τα πω σε ομοιοπαθείς, που πιθανόν και να με βοηθήσουν περισσότερο.
ΥΓ. Το παραπάνω μήνυμα το είχα στείλει στον διαχειριστή στις 20 Αύγουστου 2010, 11:38:36 πμ και με παρέπεμψε να το στείλω εδώ.
