Λίγα λόγια για τη Γιουροβίζιον ενηλίκων...
Το πρόβλημα με το θεσμό είναι ότι παραμελείται η τέχνη της μουσικής για χάρη του ανταγωνισμού. Όσο κι αν φαίνεται αταίριαστο σε καλλιτεχνικό γεγονός, το παν είναι η πρωτιά.. Δεν είναι δηλαδή μια πολιτιστική εκδήλωση στην οποία όλοι παρουσιάζουν τέχνη από τον τόπο τους στα πλαίσια μιας ωφέλιμης επικοινωνίας των ευρωπαϊκών λαών αλλά η κάθε χώρα ξεπουλάει οτιδήποτε προκειμένου να βγει ΠΡΩΤΗ. Έτσι μόλις έγινε αντιληπτό ότι αυξάνονται οι πιθανότητες επιτυχίας αν το ελληνικό τραγούδι που στέλνουμε είναι στα αγγλικά, αμέσως εγκαταλείπουμε τη γλώσσα μας. Ακόμα πιο εύκολα εγκαταλείπουμε το μουσικό ιδίωμά μας και στέλνουμε μονίμως αγγλικού τύπου ποπ τραγούδι. Σαν να μη έφταναν όλα αυτά γίνονται και αθλιότητες στην ψηφοφορία, πράγμα στο οποίο είμαστε πρωταθλητές, μιας και κάθε χρόνο αλληλοψηφιζόμαστε με την Κύπρο χωρίς ίχνος ντροπής. Όλα αυτά γίνονται για την πρωτιά, λες και θα γίνει κάτι σημαντικό αν την κατακτήσουμε. Τι σημασία έχει η πρώτη θέση αν απαρνηθούμε τον εαυτό μας ως έθνος;
Αν και η ψηφοφορία έδειξε ότι κερδίσαμε το διαγωνισμό του 2005, ΑΛΛΟΣ είναι ο πραγματικός νικητής. Είναι ο ίδιος που κερδίζει ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια. Είναι η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ. Φανταστείτε πόσο ωραίο θα ήταν να κερδίζαμε κι εμείς τόσο λαμπρές νίκες κάθε χρόνο! Για να καταλάβετε το μέγεθος της νίκης τους, θα ήταν σαν να τραγούδαγε όλη η Γιουροβίζιον στα Ελληνικά, προτιμώντας ελληνικά μουσικά ιδιώματα (ρεμπέτικα, τσιφτετέλια, λαϊκά)! Κάθε χρόνο θα έλαμπε η χώρα μας και οι φτωχοί Ευρωπαίοι συγγενείς θα αλληλοτρώγονταν να μας μοιάσουν όσο περισσότερο μπορούν.
Η Γιουροβίζιον είναι ένας διαγωνισμός χωρίς Ελλάδα μέσα του, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς νόημα. Θαύμασα τη στάση μιας χώρας, νομίζω είναι η Ιταλία, που προσφάτως έτσι απλά αποφάσισε να μη συμμετέχει ξανά στο διαγωνισμό. Εύχομαι ο θεσμός αυτός κάποια στιγμή να παρακμάσει και τελικά να εξαφανιστεί.
 |
 |
 |
η παιδική έκδοση…
Αν όμως ο θεσμός της γιουροβίζιον είναι κακός για τον πολιτισμό και τη γλώσσα μας, ο θεσμός της παιδικής γιουροβίζιον είναι όχι μόνο ιδιαιτέρως χαζός αλλά και βλαβερός για τα παιδιά.
Έχω την άποψη ότι η λατρεία και η δόξα είναι τροφή Tου Θεού. Όταν τρώει ένας άνθρωπος από την τροφή αυτή, δηλητηριάζεται. Πολύ πιο ισχυρό είναι το δηλητήριο της δόξας όταν το δίνουμε σε ένα παιδί. Ποτέ δε θα μας δείξει η τηλεόραση τις οδυνηρές συνέπειες που έχει η δημοσιότητα για τους μικρούς πρωταγωνιστές της γιουροβίζιον. Φαντάζομαι όμως ότι οι περισσότεροι περνάνε πολύ δύσκολες στιγμές.
Όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά της ποπ κουλτούρας μεταδίδονται στα παιδιά μέσω της παιδικής γιουροβίζιον. Επίσης στο θεσμό χρόνο με το χρόνο κυριαρχεί ένας όλο και εντονότερος σεξισμός. Αν αυτή προσφορά σεξουαλικών εικόνων και υπονοούμενων δεχτούμε ότι ανταποκρίνεται κάπως στα ενδιαφέροντα των εφήβων που είναι 15-17 χρονών, θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι επίδραση έχει στους μαθητές του δημοτικού σχολείου, είτε αυτοί είναι συμμετέχοντες είτε ακροατές του διαγωνισμού.
Την παιδική γιουροβίζιον όμως δεν την παρακολουθούν μόνο παιδιά και ενάρετοι γονείς, αλλά και εκατομμύρια άλλοι, μεταξύ των οποίων και αρκετοί που είναι επιρρεπείς στην ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ. Άρα για κάποιους ανθρώπους η παιδική γιουροβίζιον είναι άριστη διαφήμιση της παιδεραστίας. Είναι το πρώτο νόμιμο και σε δημόσια θέα σκαλοπάτι για καλλιεργήσουν ανομολόγητες ορέξεις.
Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει το Υπουργείο Παιδείας να αποκηρύξει αυτόν το διαγωνισμό.