Recent Posts

Pages: 1 [2] 3 4 5 6 7 ... 10
11
Ο χώρος πίσω από την Νεροτριβή - Αξιοποίηση

Μιλάμε για τον χώρο πίσω από την νεόκτιστη καφετέρια της Νεροτριβής. Ίσως δεν του φαίνεται, αλλά πρόκειται για τεράστιο χώρο. Είναι στο επίκεντρο της βασικής τουριστικής μας περιοχής, της Κρύας. Σ' έναν τέτοιο χώρο, θα περίμενε κανείς να υπάρχει αξιοποίηση κάθε τετραγωνικού εκατοστού για τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης και των τουριστών. Όμως συμβαίνει το αντίθετο.

Είναι ένας εντελώς αναξιοποίητος χώρος, ένα περίεργο μείγμα "πράσινου" και τσιμέντου. Διάφορες τσιμεντοκατασκευές συνδυάζονται με μία έκταση γεμάτη αγριόχορτα, που μοιάζει με κακή απομίμηση γκαζόν. Ένα τέτοιο είδος "πράσινου" το αποκαλώ "τουαλέτα σκύλων" γιατί είναι ένας τόπος ουσιαστικά άβατος για τους πολίτες, αφού ούτε μπορείς να κάνεις πικ νικ, ούτε να διέλθεις, λόγω του κινδύνου να πατήσεις ακαθαρσίες αδέσποτων ζώων.

Λύσεις - Προτάσεις:

Υπάρχουν διάφορες λύσεις αξιοποίησης του χώρου, που θα ήθελα να παρουσιάσω, και ξεκινώ από την χειρότερη:

1) Να γίνει πάρκο και χώρος πρασίνου. Είναι αυτό που ήδη εφαρμόζεται, αφού υπάρχει αρκετό αγριόχορτο και κάποια όμορφα δέντρα. Όμως έτσι είναι απροσπέλαστο στον κόσμο (τουαλέτα σκύλων). Επίσης η θέση του είναι τέτοια, που ούτε καν το βλέπει ο επισκέπτης της Κρύας. Γενικά, στο σημείο ο χώρος δεν προσφέρεται για κάποιο αξιοθέατο, αλλά είναι κατάλληλος για πρακτική χρήση. Δεν είναι τυχαίο που δε θα βρείτε καμία φωτογραφία του στο ίντερνετ! Εννοείται βέβαια, προτείνω τα δέντρα να παραμείνουν και να φροντιστούν.

2) Παιδική χαρά. Αυτό φαίνεται να είναι καλή ιδέα, μιας και η πόλη στενάζει από την έλλειψη τέτοιων χώρων. Φυσικά εννοούμε κανονική παιδική χαρά, όχι παιδική χαρά για άτομα με ειδικές ανάγκες, η οποία αν φτιαχτεί θα πρέπει να είναι σε ένα άλλο σημείο, όχι στο κεντρικό σημείο της Κρύας. Ένα μειονέκτημα αυτής της ιδέας είναι ότι η Κρύα έχει ήδη μία μίνι παιδική χαρά, η οποία μάλιστα αν και μικρή, είναι συχνά άδεια. Και ο λόγος που ενδέχεται και μία μεγαλύτερη παιδική χαρά να είναι άδεια, είναι η έλλειψη πάρκινγκ, μιας και μόνο με αυτοκίνητο θα μπορούσε μεγάλο μέρος των δημοτών να την επισκεφθεί (ιδίως όσοι έχουν πολύ μικρά παιδιά).

3) Δημοτικό πάρκινγκ για μηχανές. Αυτή είναι η καλύτερη ιδέα κατά την ταπεινή μου άποψη, αν και δεν είμαι μηχανόβιος... Στα τετραγωνικά μέτρα που πιάνουν 15 πάρκινγκ αυτοκινήτων, μπορεί να φτιαχτεί πάρκινγκ για 40 μηχανές! Βλέπω πολλούς νέους και μεγαλύτερους από Αθήνα και άλλα μέρη, που ταξιδεύουν με μηχανή στη Λιβαδειά και δεν έχουν που να την αφήσουν. Είναι τραγικό, ένας άνθρωπος που επισκέπτεται την πόλη με τόσο οικονομικό (σε χώρο στάθμευσης) όχημα, να μη μπορεί να το αφήσει πουθενά. Αυτό θα αύξανε τον τουρισμό της Κρύας κατακόρυφα. Ένα τέτοιου είδους πάρκινγκ θα καταλάμβανε μόνο μικρό μέρος του χώρου για τον οποίο μιλάμε, και επιπροσθέτως, θα απάλλασσε άλλους χώρους της πόλης από τις άναρχα παρκαρισμένες μηχανές, όπως για παράδειγμα μπροστά από το περίπτερο της Κρύας.

4) Διαπλάτυνση του δρόμου εισόδου στην Κρύα. Ο εφιάλτης όλων μας όταν επισκέπτονται με αυτοκίνητο την Κρύα είναι αυτός ο στενός δρόμος 50 μέτρων, που σταυροκοπιέσαι να μη συναντηθείς με εξερχόμενο όχημα, μιας και υπάρχει μόνο ένα ρεύμα κυκλοφορίας. Αν διαπλατύνονταν αυτός ο δρόμος κατά 2 μέτρα, θα γινόταν άνετη, ανεμπόδιστη κυκλοφορία. Θα έμεναν μόνο 5 (αναπόφευκτα) μέτρα στενότητας, μπροστά στο κτήριο της Νεροτριβής, που είναι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμα για τους οδηγούς σε σχέση με τα 50 μέτρα που είναι τώρα. Αν μάλιστα η διαπλάτυνση ήταν στα 3 μέτρα, θα μπορούσε να γίνει και ένα (στενό) πεζοδρόμιο για να εξυπηρετούνται οι πεζοί, που τώρα αναγκάζονται και περπατούν στον χώρο διέλευσης οχημάτων.

5) Επιπλέον θέσεις πάρκινγκ αυτοκινήτων. Το ξέρω ότι πολλοί διαφωνούν κάθετα με κάθε ιδέα επέκτασης του άτυπου πάρκινγκ της Κρύας. Σε αυτήν την αντίδραση πρωτοστατούν και 10-20 κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι δυστυχώς θεωρούν ότι η γνώμη τους μετράει περισσότερο από των άλλων. Στην πραγματικότητα όμως ο ιερός τόπος της Κρύας δεν μπορεί να θεωρηθεί "αυλή" κανενός. Όση βαρύτητα έχει η άποψη ενός κάτοικου συνοικισμού ή κατοίκου από τα γύρω χωριά, που θέλει να επισκεφθεί με το μωρό του την Κρύα (οπότε έχει πρόσβαση μόνο με αυτοκίνητο), τόση έχει και η άποψη ενός κατοίκου της περιοχής.

Όταν μιλάμε για "τουρισμό στη Λιβαδειά", εννοούμε κυρίως "Κρύα" (κακά τα ψέματα). Και ο απόλυτος περιοριστικός παράγοντας, που κάνει απαγορευτική την περαιτέρω αύξηση του τουρισμού στην Κρύα είναι το πάρκινγκ. Εκτός αν ζητήσουμε από τους μακρινούς επισκέπτες να πέφτουν με αλεξίπτωτο, οπότε το πάρκινγκ δε θα ήταν πρόβλημα... Ο αναξιοποίητος χώρος πίσω από την Νεροτριβή είναι τόσο μεγάλος, που θα μπορούσε μαζί με την διαπλάτυνση του δρόμου και το πάρκινγκ μηχανών, να προστεθούν και άλλες 10 θέσεις για πάρκινγκ αυτοκινήτων. Ας μην ξεχνάμε ότι το πάρκινγκ της Κρύας, εκτός από τους τουρίστες μας, εξυπηρετεί και τους κατοίκους της περιοχής, αλλά και την μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης. Δυστυχώς το τελευταίο πάρκινγκ που σχετιζόταν (κάπως) με Κρύα, στην Γιαννούτσου, καταβροχθίστηκε για μία ακόμα άχρηστη επέκταση του πεζοδρομίου. Οπότε κάθε νέα θέση πάρκινγκ είναι σκέτο χρυσάφι για την επισκεψιμότητα της περιοχής, και της πόλης γενικότερα.

Η τελική μου πρόταση προς τη νέα Δημοτική Αρχή είναι ένας συνδυασμός του 3) και 4). Τώρα, για τον χώρο που θα περισσέψει, αν θα γίνει πλακόστρωτη άπλα που θα ξεκουράζει το μάτι, με δέντρα και παγκάκια (πολύ καλή ιδέα!) ή λίγες επιπλέον θέσεις πάρκινγκ, μικρή σημασία έχει κατά τη γνώμη μου.
12
Αντηλιακά μέτρα που πρέπει να τηρούμε με πειθαρχία (συνοπτικά):

- Προ-μαύρισμα. Φροντίζω αν μπορέσω από την άνοιξη να δώσω λίγο ήλιο στο σώμα που διψά για βιταμίνη D, και έτσι να κάνω ένα, όχι ακριβώς μαύρισμα, αλλά σπάσιμο της ασπρίλας.

- Χρονισμός. Όταν ξεκινήσω τα μπάνια στη θάλασσα φροντίζω να είμαι τις σωστές ώρες. Αν όμως βρεθώ στην παραλία στις ώρες 11-4 που ο ήλιος είναι δυνατός, οι βουτιές μου είναι σύντομες και περνάω τον υπόλοιπο χρόνο κάτω απ' την ομπρέλα όπου με τον δείκτη προστασίας της μου προσφέρει ήπιο σταδιακό μαύρισμα.

- Στα πρώτα μπάνια και στις βόλτες μου κυκλοφορώ μονίμως με T-shirt. Είναι το απόλυτο αντηλιακό εργαλείο για το σώμα.

- Στο νερό φορώ κολυμβητικό T-shirt, αν μπαίνω στο διάστημα 11-4 ή και άλλες ώρες, αν κάθομαι πάνω από μισή ώρα στο νερό.

- Κεφάλι: Γυαλιά, καπέλο και σκούρα γυαλάκια κολύμβησης συμπληρώνουν μία τέλεια αντηλιακή προστασία .

Όλα αυτά εξαρτώνται και από τον τύπο του δέρματός σας. Κάποιος μελαμψός που μαυρίζει εύκολα μπορεί να είναι πιο χαλαρός στην προστασία του, ενώ κάποιος πολύ λευκός που μαυρίζει δύσκολα, θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικός και να συμβουλεύεται τον γιατρό του.

Ο απόλυτος δείκτης που θα κρίνει αν τα καταφέρατε ή τα κάνατε θάλασσα, είναι το κατά πόσο καταφέρατε μέσα στο καλοκαίρι σας να αποφύγετε τα εγκαύματα (κοκκινίλες). Βέβαια αν μία φορά ξεχαστείτε και σας κάψει λίγο ο ήλιος δε θα είναι και το τέλος του κόσμου, αλλά δείτε τι κάνατε λάθος και φροντίστε να μην το ξανακάνετε. Σε περίπτωση εγκαύματος, η καλύτερη λύση για να ανακουφιστείτε είναι η επάλειψη με αλόη.
13
ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΙΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΩΡΕΣ (12-3):

Πολλοί, ιδίως νέοι, την πατάνε με το ξενύχτι. Ξυπνάνε 11 και πάνε για μπάνιο τη χειρότερη ώρα, όχι μόνο ως προς τον ήλιο αλλά και γενικά την πιο άσχημη ώρα για την απόλαυση της θάλασσας. Κατά τις 5 το απόγευμα, κουράζονται και φεύγουν από την παραλία, στην χειρότερη ώρα για να φύγει κανείς, που η θάλασσα είναι τέλεια και ο ουρανός πανέμορφος καθώς ο ήλιος ξεκινάει να πέφτει. Άλλοι, ενώ ξυπνάνε νωρίς, κατά τις 9, την πατάνε λόγω πρωινού και του καφέ που θέλουν να απολαύσουν χαλαρά με το πάσο τους, με αποτέλεσμα να αργούν να πάνε στην παραλία.

Το καλύτερο είναι να πάρεις ένα γρήγορο πρωινό, και να φύγεις το γρηγορότερο για παραλία. Κατά τις 12 που ξεκινάνε να έρχονται τα κορόιδα στην παραλία και ξεκινάει η ενοχλητική ζέστη, φεύγεις για να φας και μετά να χαλαρώσεις στην άνεση και τη δροσιά του διαμερίσματος ή του εστιατορίου. Μετά από έναν καλό μεσημεριανό ύπνο, από τις 5 και μετά είσαι έτοιμος για το δεύτερο μπάνιο της ημέρας. Τόσο απλό!

Είναι κρίμα να ακριβοπληρώνεις διακοπές για να κάνεις μόνο ένα μπάνιο τη μέρα. Το 24ωρο προσφέρει 2 καταπληκτικές ώρες για μπάνιο, και αυτές είναι το πρωί και αργά το απόγευμα. Αυτές είναι και οι μόνες ώρες που μπορεί να μαυρίσει υγιεινά κάποιος που ξεκινάει τα μπάνια. Άσε που σε αυτές τις ώρες αποφεύγεις τον σκληρό φωτισμό που καταστρέφει τις φωτογραφίες, οπότε οι αναμνήσεις σου αποτυπώνονται καλύτερα σε εικόνες...

Η πρότασή μου: Σε περίπτωση που ξενυχτάς, ξύπνα το αργότερο στις 9, και συμπλήρωσε ύπνο το μεσημέρι, μην χάνεις το πρωινό μπάνιο.
14



Στο βίντεο που έφτιαξα για τα αντηλιακά, τάσομαι κατά της χρήσης τους, όμως αυτό δε θα πρέπει να ξεγελά. Δεν είμαι κατά της αντηλιακής προστασίας, αλλά κατά της αντηλιακής προστασίας με αντηλιακές κρέμες. Στην πραγματικότητα προτείνω ακόμα ισχυρότερη αντηλιακή προστασία!

Στο παρόν θέμα θα εστιάσουμε για τους πιο λεπτολόγους, στο ζήτημα του αν οι αντηλιακές κρέμες αποτρέπουν τον καρκίνο του δέρματος.

Οι παλιότεροι άνθρωποι εδώ και χιλιάδες χρόνια, δεν ήξεραν τι σημαίνει αντηλιακό και δούλευαν οι περισσότεροι έξω, εκτεθειμένοι συνεχώς στον ήλιο, σε αντίθεση με τους σημερινούς που δουλεύουν σχεδόν όλοι σε εσωτερικούς χώρους. Αναρωτιέμαι λοιπόν:

Γιατί ξαφνικά έγινε τόσο τεράστιας σημασίας η χρήση αντηλιακών, που όπως ακούμε από κάποιους ειδικούς "πρέπει να τα φοράμε ακόμα και σε συννεφιασμένες μέρες του χειμώνα, ώστε να προστατευθούμε από τον ήλιο!";

Δε λέω ότι ο ήλιος δεν προκαλεί καρκίνο του δέρματος. Προκαλεί. Όμως η αύξηση αυτού του καρκίνου τις τελευταίες δεκαετίες, δεν οφείλεται μόνο στην γήρανση του πληθυσμού (που παράγει περισσότερες διαγνώσεις) και στον ήλιο, αλλά η αύξηση οφείλεται εκεί που οφείλεται και κάθε αύξηση άλλων τύπων καρκίνου: Στο κάπνισμα, τη διατροφή και τις τοξίνες του περιβάλλοντος. Το ξέρατε ότι το κάπνισμα έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί γήρανση και καρκίνο του δέρματος;

Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει τα μεγιστα στην αύξηση των καρκίνων, και για τον οποίον δεν ακούμε αρκετά συχνά, είναι τα σολάριουμ, τα οποία προτείνω να αποφεύγετε.

Οι καρκίνοι του δέρματος χωρίζονται σε 3 βασικές κατηγορίες. Τις παρουσιάζω με τη σειρά της συχνότητας εμφάνισής τους:
α) Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (το πιο συχνό είδος)
β) το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και τέλος
γ) Το μελάνωμα που είναι η σπανιότερη αλλά και η πιο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του δέρματος.

Οι α) και β) μορφές που είναι είναι οι πιο συχνές, είναι σπάνια θανατηφόρες. Το μελάνωμα θεραπεύεται κι αυτό, αλλά μόνο αν διαγνωστεί έγκαιρα, γι αυτό καλό είναι να τσεκάρουμε τακτικά (και μόνοι και σε δερματολόγο) ύποπτα σημάδια στο δέρμα μας.

Ενώ τα αντηλιακά έχει διαπιστωθεί ότι μειώνουν το ρίσκο ακανθοκυτταρικού καρκινώματος, δεν δείχνουν να μειώνουν πολύ τον κίνδυνο για το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα ή για το μελάνωμα. Δηλαδή έχει φανεί ότι δεν σας σώνουν τόσο πολύ από την θανατηφόρα μορφή καρκίνου του δέρματος, αλλά κυρίως από τις συνήθως μη θανατηφόρες μορφές καρκίνου του δέρματος!

Μάλιστα σε μία έρευνα έχει διαπιστωθεί ότι σε άτομα που χρησιμοποιούν συστηματικά αντηλιακά, ενδέχεται αν αυξηθεί ο καρκίνος του δέρματος, όχι επειδή τα αντηλιακά τον προκαλούν, αλλά γιατί τα αντηλιακά μας καθησυχάζουν και μας οδηγούν σε επιπολαιότητες, όπως το να καθόμαστε για πολλή ώρα στον ήλιο, σε ακατάλληλες ώρες της ημέρας, όπως πχ. 12 η ώρα το μεσημέρι. Θα βρείτε μία σημαντική σύνοψη ερευνών εδώ.

Quote
The use of sunscreens, preferably with broad coverage against UVA, UVB, and infrared radiation, are essential for tanners who have prolonged UV and sunlight exposure. However, tanners should be educated that while sunscreens prevent sunburn and reduce the risk of squamous cell carcinoma [68], they do not seem to reduce the risk for the development of basal cell carcinoma [68] or melanoma [69]. Therefore, prudent sun exposure is paramount.

>> Μετάφραση τελευταίας φράσης: Ενώ τα αντηλιακά μειώνουν το ρίσκο ακανθοκυτταρικού καρκινώματος, δεν δείχνουν να μειώνουν τον κίνδυνο για το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα ή για το μελάνωμα.

Βέβαια υπάρχουν και έρευνες που δείχνουν το αντίθετο. Μελέτη του 2011 σε 1621 άτομα έδειξε ότι η χρήση αντηλιακών μείωσε πάνω από 50% τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος. Άρα η κατάσταση δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη.

Απορρόφηση πιθανά τοξικών ουσιών. Ξέρουμε ότι η επάλειψη κάποιας αλοιφής στο δέρμα οδηγεί σε απορρόφησή της. Γι αυτό κάποια φάρμακα δίνονται μέσω επάλειψης στο δέρμα. Όταν αλείψεις κάτι υγρό επάνω σου, σε κάποιο ποσοστό θα απορροφηθεί και σε αυτό, τα αντηλιακά δεν είναι εξαίρεση.

Για να μην σας μπερδεύω όμως με αντικρουόμενες έρευνες, ως συμπέρασμα μπορούμε να δεχτούμε ότι τα αντηλιακά βοηθούν στην αποτροπή του μελανώματος, αλλά όχι τόσο απόλυτα όσο πιστεύεται από το ευρύ κοινό.

Το καλύτερο αντηλιακό που υπάρχει στον κόσμο

Το καλύτερο και με μηδέν τοξικές ουσίες, φιλικό στο περιβάλλον, είναι το T-shirt.  Προσφέρει ομοιόμορφο δείκτη προστασίας 15, που παραμένει σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια της “εφαρμογής” του. Φροντίστε μόνο να μην είναι λευκό ή ανοικτόχρωμο και λεπτής ύφανσης, ειδικά στα πρώτα μπάνια και τις πρώτες βόλτες σας στον δυνατό ήλιο (έχει δείκτη SPF μόνο 7).
Αν θέλεις πλήρη προστασία σε όλο το χέρι, μπορείς να βάλεις μακρυμάνικη φανέλα. Αλλά και το κοντομάνικο, πιάνει όλα τα δύσκολα σημεία που υποφέρουν από την περισσότερη έκθεση, όπως οι ώμοι και η πάνω πλάτη.

Απαραίτητο συμπλήρωμα στο T-shirt είναι ένα καπέλο και τα γυαλιά ηλίου που προσφέρουν πλήρη προστασία στο άλλο ευαίσθητο σημείο μας, το κεφάλι. Στην παραλία απαραίτητη είναι και μία ομπρέλα θαλάσσης. Για μέσα στο νερό τέλεια επιλογή που μας επιτρέπει να κάνουμε μπάνιο ακόμα και μες στο καταμεσήμερο είναι το κολυμβητικό μπλουζάκι και τα σκούρα γυαλάκια κολύμβησης.

Ένα θέμα που παρέλειψα στο βίντεο είναι η οδήγηση. Αν οδηγείτε πολλές ώρες, θα πρέπει με κάποιον τρόπο να προστατεύσετε το αριστερό χέρι και το αριστερό πόδι (μπούτι) από την υπέρμετρη έκθεση στον ήλιο. Εγώ βάζω μία πετσέτα στο αριστερό πόδι στα μεγάλα ταξίδια και φοράω μακρυμάνικη φανέλα στο χέρι. Δεν είναι κακή ιδέα η επάλειψη με αντηλιακό στο αριστερό πόδι και χέρι. Τέτοιες μεμονωμένες χρήσεις αντηλιακού είναι μία καλή ιδέα.

Τελειώνω (προς το παρόν) την διαπραγμάτευση του θέματος με μία παραπομπή σε ένα σημαντικό άρθρο (στα αγγλικά) που αξίζει να διαβάσετε όσοι θέλετε να εμβαθύνετε κι άλλο στο θέμα.

Sunscreen Prevents Cancer, Right? Well, It’s Complicated.

Όπως λέω και στο βίντεο, το καλύτερο αντηλιακό του κόσμου είναι αυτό που εκκρίνει το σώμα μας, η μελανίνη. Αν κάποιος βρει τον τρόπο να "φοράει" κάθε χρόνο αυτό το υπέροχο αντηλιακό (δηλαδή να μαυρίζει), χωρίς να καεί απ' τον ήλιο, πιθανώς έχει λιγότερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου, ακόμα κι αν κάνει 2 ώρες ηλιοθεραπεία τη μέρα, σε σχέση με κάποιον που εκτίθεται στον ήλιο μόνο ΜΙΑ ΩΡΑ κάθε καλοκαίρι στην οποία ώρα όμως αρπάζει έγκαυμα!
15

Εικόνα: Η τελευταία παραγγελία μου!

Οι Έλληνες καλλιεργητές μονόκοκκου είναι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και παράγουν μάλλον την καλύτερη ποιότητα μονόκοκκου παγκοσμίως, αυτήν με το (αποτυχημένο) όνομα "Καπλουτζάς". Οι παρακάτω βιοκαλλιεργητές είναι άτομα από τα οποία εγώ ή φίλοι έχουμε αγοράσει και δοκιμάσει, και σας τους προτείνω ανεπιφύλακτα! Εγώ από αυτούς αγοράζω κυρίως μονόκοκκο (Einkorn) και σε μικρότερη αναλογία αλεύρι σίκαλης (παλιά παραδοσιακή ποικιλία).

Πάρτε τους τηλέφωνο απ' ευθείας και παραγγείλτε τα άλευρά σας. Θα μείνετε απολύτως ευχαριστημένοι! Όμως μην τους απασχολείτε για μικροποσότητες. Καλό είναι να παραγγέλνετε από 20 κιλά και πάνω, ώστε να αξίζει τον κόπο η διαδικασία. Αλλιώς μπορείτε να παραγγέλνετε και από online καταστήματα (σχεδόν με την ίδια τιμή).

Εγώ παραγγέλνω κάθε φθινόπωρο, γύρω στα 200 κιλά μονόκοκκο, με τα οποία αρτοποιώ για 3 οικογένειες για όλη τη χρονιά. Από Ιούλιο και μετά έχει τελειώσει ο θερισμός, και οι αγρότες διαθέτουν νέο φρέσκο προϊόν.

Χαλάλι το έξτρα κόστος σε σχέση με τα προϊόντα του σουπερμάρκετ! Είναι ελάχιστα τα χρήματα για αυτό που πετυχαίνεις. Κάνεις το 30% της διατροφής σου βιολογικό τρόφιμο υψηλών προδιαγραφών με ελάχιστα λεφτά, ενώ για να μετατρέψεις πχ. σε βιολογικά τα φρούτα και τα λαχανικά σου, χρειάζεσαι τριπλάσια λεφτά κάθε μήνα, παρόλο που (φρούτα, λαχανικά) αποτελούν ΜΟΝΟ ΤΟ 1% ΤΩΝ ΘΕΡΜΙΔΩΝ ΜΑΣ! Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο οικονομικά είναι τα άλευρα αυτά, παρόλο την φαινομενικά υψηλή τιμή (σε σχέση με το κοινό στάρι).

Οι προτάσεις μου:

Γιώργος Δούμος. (το περιβόλι της Ειρήνης). Αυτή είναι η πρώτη μου προτίμηση. Ο Γιώργος είναι συνειδητοποιημένος βιοκαλλιεργητής, και προσφέρει άριστη ποιότητα σε λογικές τιμές. Τα χωράφια του είναι στην Πέλλα.

Δημήτρης Κιζιρίδης, Ένας ακόμα παραγωγός από τον νομό Κιλκίς. Πριν αρκετά χρόνια είχα παραγγείλει μεγάλες ποσότητες μονόκοκκου αλευριού από αυτόν και σε καλές τιμές.

Δίκαια Γη. Τα κτήματα βρίσκονται στην άκρη της Ελλάδας, στην Ορεστιάδα του Έβρου. Έχουν καλές τιμές, αλλά δεν έχω πάρει ποτέ από αυτούς λόγω υψηλών μεταφορικών (έχουν όμως πάρει φίλοι και ήταν ευχαριστημένοι). Νομίζω ότι για κατοίκους από Θεσσαλονίκη και πάνω μπορεί να γίνει μία συνεννόηση για αποστολή μέσω μεταφορικής, που είναι πάντα φθηνότερα.

Αγρόκτημα Αντωνόπουλου. Μεγάλη ποικιλία προϊόντων. Είχα παραγγείλει πριν πολλά χρόνια. Τώρα στην σελίδα δε βλέπω τιμές. Πιθανώς μπορείτε να λάβετε τιμοκατάλογο αν τους το ζητήσετε μέσω τηλεφώνου.



Υπάρχουν κι άλλοι τους οποίους δεν ξέρω και δεν έχω δοκιμάσει προϊόντα τους. Θα τους προσθέσω κι αυτούς στην παραπάνω λίστα όταν δοκιμάσω τα προϊόντα τους. Γράψτε όσοι θέλετε, την εμπειρία αγοράς που είχατε, από τις παραπάνω ή άλλες πηγές!
16
Συχνές Απορίες
Εδώ θα έχω συγκεντρωμένες τις απαντήσεις που δίνω σε ερωτήματα που έχω λάβει σχετικά με την παρασκευή του Επιούσιου Άρτου (ΕΠΑ).

1) Το προζύμι μου δεν διπλασιάζεται. Σημαίνει ότι απέτυχε;
ΑΠ: Όχι, μια χαρά είναι το προζύμι σου. Κοίτα για φουσκάλες και την χαρακτηριστική οσμή ξινίλας ή ξυδίλας. Αν τα έχεις, αυτό σημαίνει ότι το προζύμι σου είναι μια χαρά, ας μην φουσκώνει πολύ.

Το αν θα διπλασιαστεί ή απλά θα αυξηθεί ένα προζύμι, εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Με λευκό σταρένιο αλεύρι φουσκώνει περισσότερο. Με σίκαλη ή κριθάρι, λιγότερο. Άλλος παράγοντας είναι η υγρασία. Με λίγο περισσότερο νερό, το προζύμι γίνεται υγρό και δε κρατάει τη δομή που χρειάζεται για να φουσκώσει, ενώ αν είναι λίγο πιο στεγνό (όπως είναι η τελική ζύμη του ψωμιού μας) φουσκώνει περισσότερο.

2) Το προζύμι μου είναι αδύναμο. Δε βλέπω πολλές φουσκάλες ούτε έντονη οσμή.
ΑΠ: Το προζύμι δυναμώνει εύκολα, αν το αφήνουμε για μεγαλύτερα διαστήματα εκτός ψυγείου.
Πχ. έφτιαξες ψωμί, και όπως είπαμε τροφοδοτείς το προζύμι και το αφήνεις λίγες ώρες έξω, πριν το βάλεις ψυγείο. Λύση: Αντί για λίγες ώρες, άστο μια μέρα έξω.

Το ίδιο και την παρασκευή νέου ψωμιού, όπου είπαμε να το βγάλεις λίγες ώρες έξω απ' το ψυγείο πριν το χρησιμοποιήσεις ώστε να ενεργοποιηθεί. Λύση: Αντί να το βγάλεις έξω μόνο λίγες ώρες, βγάλτο μία μέρα, και θα γίνει "φωτιά".

Ένα άλλο που θα πρέπει να κάνεις αν βλέπεις αδύναμο το προζύμι, είναι να μην χρησιμοποιείς τόσο πολύ στο ψωμί, αλλά να αφήνεις μεγαλύτερη ποσότητα στο βάζο, ώστε να κυριαρχούν ευκολότερα και γρηγορότερα τα καλά μας μικρόβια σε κάθε νέα τροφοδοσία. Αυτό που έχουμε πει για τροφοδοσία 80+80 δεν χρειάζεται αυστηρή τήρηση. Και 100+100 είναι καλά και 50+50 είναι καλά... Επίσης δε χρειάζεται άγχος αν θα σου πέσει λίγο παραπάνω αλεύρι ή νερό. Εγώ μερικές φορές το φτιάχνω με το μάτι. Ρίχνω μερικές κουταλιές αλεύρι και λίγο νερό, όσο χρειάζεται για να γίνει σαν πηχτό γιαούρτι.

3) Υπάρχει ο κίνδυνος να "πέσει" η ζύμη αν την αφήσω περισσότερες ώρες στο τελικό φούσκωμα;
ΑΠ: Όχι, αντίθετα με όσα ακούτε από άλλα βίντεο, η ζύμη δεν πρόκειται να πέσει αν αφεθεί περισσότερες ώρες για ωρίμανση. Συχνά αφήνω το Σάββατο το βράδυ ως για 10 ώρες τη ζύμη (σε φούρνο με σβηστό λαμπάκι), και η ζύμη δεν πέφτει καθόλου την Κυριακή το πρωί που ψήνω. Δε θα την άφηνα όμως για περισσότερο από 10 ώρες, ιδίως σε μια ζεστή μέρα, γιατί τότε ενδέχεται να αρχίσει να χάνει το φούσκωμά της και να βγει υπερβολικά ξινό το ψωμί.

4) Άφησα την τελική ζύμη για 3 ώρες και φούσκωσε ελάχιστα.
ΑΠ: Το τρίωρο είναι ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ χρόνος που πρέπει να αφεθεί η ζύμη για να ωριμάσει, κι αυτό μόνο αν επικρατούν πολύ ζεστές συνθήκες. Τον χειμώνα, αφήνω το ψωμί όλο το βράδυ σε (σβηστό) φούρνο για το τελικό φούσκωμα, δηλαδή 8-10 ώρες. Να ξέρετε ότι όλα εξαρτώνται από την θερμοκρασία που φυλάσσεται η ζύμη. Αν τη βάλεις στο ψυγείο, μπορείς να την διατηρήσεις και για 2-3 μέρες. Αν την έχεις κάπου πολύ ζεστά, ακόμα και οι 3 ώρες είναι αρκετές. Ο μέσος όρος χρόνου είναι οι 6 ώρες.

Το τελικό φούσκωμα μην περιμένετε να είναι μεγάλο, όπως στις ζύμες από λευκό σταρένιο αλεύρι. Το μέγιστο φούσκωμα που μπορείς να πετύχεις με σίκαλη είναι ένας σχεδόν διπλασιασμός. Η ζύμη μονόκοκκου φουσκώνει ελαφρώς περισσότερο από σίκαλη.

5) Το ψωμί μου δε φούσκωσε ικανοποιητικά, ενώ παράλληλα είναι υπερβολικά ξινό.
ΑΠ:  Το ψωμί είναι βαθιάς ζύμωσης, γι' αυτό είναι ξινό. Επίσης ούτε η σίκαλη ούτε το μονόκοκκο φουσκώνουν πολύ και αυτό είναι αναμενόμενο. Ούτε το προζύμι φουσκώνει ιδιαίτερα. Για μία μικρή αύξηση του φουσκώματος χρειάζεται λίγος περισσότερος χρόνος στην 2η ζύμωση, και για να γίνει λιγάκι λιγότερο ξινό, χρειάζεται λιγότερος χρόνος στην πρώτη ζύμωση.
Συμπέρασμα: Μείωσε λίγες ώρες την διάρκεια της 1ης ζύμωσης και αύξησε λίγες ώρες τη διάρκεια της τελικής ζύμωσης.
17
Καλημέρα!

Πολύ καλή η απόφασή σου!
Όντως η καραντίνα μας τσάκισε, μας έβγαλε από τη σειρά μας. Όλοι πήραμε κιλά. Εγώ μάλιστα έτρωγα τα βράδια κάτι φθηνές πίτσες από Lidl (δάσκαλε που δίδασκες!), ενώ για μεγάλα διαστήματα έκοψα και τη γυμναστική, αφού δε μπορούσα να πάω γυμναστήριο.

Τώρα έχω επανέλθει πλήρως σε φόρμα. Κάνω γυμναστική στο σπιτικό γυμναστήριο που έστησα στους τελευταίους μήνες της καραντίνας, ενώ η διατροφή μου επανήλθε πάλι στην Sapiens Diet. Πλέον απολαμβάνω και υγιεινό ψωμί με βάση την τελευταία συνταγή που δημοσίευσα.

Σου εύχομαι καλή επιτυχία!
18
Σημείωση: Το παρακάτω κείμενο είναι μία "χαλαρή" πρόταση. Μία πρόχειρη σκέψη θα έλεγα, την οποία εκφράζω με επιφύλαξη.  Το βασικό μου μήνυμα αφορά όσα είπα στο 1ο βίντεο που παρέθεσα παραπάνω, στο οποίο μιλάω για τα ζητήματα της ασφυξίας, για τα οποία απαιτώ απάντηση. Για την παρακάτω χαλαρή σκέψη, δεν απαιτώ καμία απάντηση από τους υποψήφιους, απλά ρίχνω μία ιδέα. Αν δε σας κάνει, αγνοήστε την.

Πρόταση: Επέκταση 30 μέτρων στον πεζόδρομο της Μπουφίδου!

Ποιο είναι το βασικό "αξιοθέατο" στην κεντρική μας πλατεία; Αυτό που δεσπόζει με την παρουσία του;
Μήπως το συντριβάνι;
Όχι, είναι παραπίσω κρυμμένο.

Μήπως τα σκαμπανεβάσματα με τα διάφορα παρτέρια;
Όχι, ίσα ίσα που διασπούν την προσοχή μας και δεν την αφήνουν να ξεκουραστεί.


Το κύριο θέαμα στην κεντρική μας πλατεία είναι... τα ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ! Αυτά που είναι τοποθετημένα στο κέντρο της, και εννοώ φυσικά τα ταξί...

Αυτά τα αυτοκίνητα δημιουργούν ένα τείχος μεταξύ καφετεριών και της πλατείας, οπτικά την κόβουν στη μέση, ενώ λεπταίνουν τον πεζόδρομο της Μπουφίδου, τον πιο κεντρικό της πόλης, για 30 ολόκληρα μέτρα!

Η πρότασή μου:
Να μετακινηθεί η πιάτσα των ταξί στις 6 ήδη υπάρχουσες θέσεις πάρκινγκ, μπροστά από το παλιό δημαρχείο. Εκεί, και "κρυμμένα" θα είναι ώστε να απελευθερωθεί χώρος και θέα στην πλατεία, ενώ θα παραμένουν και δίπλα στην πλατεία, ώστε να βολεύονται και οι πελάτες και οι οδηγοί των ταξί.
Θα μπορούσαν να προστεθούν και περισσότερες θέσεις για ταξί, όλο το μήκος μπροστά από τις καφετέρειες. Όμως για να γίνει σε όλο το μήκος θα πρέπει να γκρεμιστεί μερικώς ο ψευτοπεζόδρομος και αυτό χρειάζεται χρήματα και πυγμή (δεν υπάρχει τίποτα από τα δύο).

Πιθανή ένσταση 1. "Μα βρε Θανάση, τα έχεις βάλει με όλους. Θες να τα βάλεις με τους ταξιτζήδες τώρα;"
Απ: Καθόλου! Μου δίνεται μια καλή ευκαιρία να τονίσω ότι είναι πλέον απαραίτητοι στην πόλη, πιο πολύ από ποτέ, μιας και το πάρκινγκ των δικών μας αυτοκινήτων είναι είδος προς εξαφάνιση. Το επάγγελμα του ταξιτζή στη Λιβαδειά τείνει να γίνει λειτούργημα! Η μετακίνηση της πιάτσας στο σημείο που προτείνω δε θα θίξει σε τίποτα τις (πολύτιμες!) υπηρεσίες που προσφέρουν, ούτε τις συνθήκες εργασίας τους!

Πιθανή ένσταση 2. Γιατί το λες "επέκταση πεζόδρομου" αυτό το πράγμα; Αφού και με την τωρινή θέση των ταξί, πεζόδρομος υπάρχει.
Απ: "Πεζόδρομος" δε σημαίνει μόνο να χωράς να περάσεις. Όταν μιλάμε για τον βασικό πεζόδρομο της Λιβαδειάς (και μάλιστα εντός της κεντρικής πλατείας!), εννοούμε κάτι που σου προσφέρει αναψυχή και μεγάλη άπλα, τόση ώστε πχ. να μη χρειάζεται να "σπάσουν" δύο παρέες τριών ατόμων που διασταυρώνονται. Ο τωρινός χώρος της πιάτσας θα γίνει μία απολαυστική, ζωτική επέκταση του πεζόδρομου. Θα μου πεις "30 μέτρα δε θα φέρουν την άνοιξη"... Όμως στο οριακό σημείο που είναι η πόλη, τέτοιες μικρές παρεμβάσεις, προστιθέμενες η μία στην άλλη, θα κάνουν τη διαφορά.

* Επειδή ούτε ταξιτζής είμαι, ούτε έχω μελετήσει ενδελεχώς το ζήτημα, διορθώστε με αν θεωρείτε ανέφικτη ή λάθος την πρόταση. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να την αποσύρω, αν υπάρχει κάποιο καθοριστικό επιχείρημα - παράγοντας που δεν έχω λάβει υπόψιν μου. Κουβέντα κάνουμε.



Ας μη μιλάμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο, που είναι οι ταξιτζήδες και ο νέος δήμαρχος. Αυτοί οι δύο παράγοντες θα πρέπει σε πνεύμα συνεργασίας να βρουν την καλύτερη θέση, εφόσον συμφωνούν στο βασικό: Ότι η τωρινή θέση των ταξί (εντός του πεζοδρόμου της Μπουφίδου) δεν είναι καλή για την εικόνα και τη λειγουργία της κεντρικής πλατείας. Αν δεν υπάρξει πνεύμα συνενόησης, σειρά έχει η πυγμή του νέου δημάρχου, η οποία βέβαια στη Λιβαδειά είναι είδος προς εξαφάνιση.

Ό,τι κι αν γίνει (το πιθανότερο τίποτα) τονίζω ότι τα ταξί έχουν γίνει είδος πρώτης ανάγκης για τον στραγγαλισμένο πολίτη της Λιβαδειάς, άρα σε καμία περίπτωση δε θα πρότεινα την πλήρη απομάκρυνση των ταξί από την πλατεία. Ελπίζω η πρότασή μου, μ' όποιον τρόπο κι αν εφαρμοστεί, να δώσει μικρή ανάσα στην πλατεία και ταυτόχρονα να ενισχύσει όσο γίνεται το αναντικατάστατο έργο των οδηγών ταξί.
19
Ιδανικός Δήμαρχος (1) - Απαλλοτρίωση

Κατά την ταπεινή μου άποψη, το σημαντικότερο έργο που θα μπορούσε ποτέ να κάνει ένας δήμαρχος στη Λιβαδειά είναι οι απαλλοτριώσεις. Δηλαδή η αγορά από τον Δήμο ιδιωτικών εκτάσεων ή κτισμάτων, προκειμένου να τα μετατρέψει σε δρόμους, ποδηλατόδρομους, πεζοδρόμια, αίθουσες συναυλιών και ό,τι άλλο θεωρεί ότι έχει ανάγκη η πόλη. Αυτές άλλοτε γίνονται αναγκαστικά, και άλλοτε μετά από την συμφωνία με τον νόμιμο ιδιοκτήτη. Για παράδειγμα πολλοί δρόμοι μας καταλήγουν σε αδιέξοδο, όπως η Αισχύλου! Μία απαλλοτρίωση θα έδινε τρομερή ανάσα.

Αν ήμουν δήμαρχος, και ΤΙΠΟΤΑ να μην είχα κάνει στη θητεία μου, αν είχα κάνει 5-6 απαλλοτριώσεις - κλειδί, που έδωσαν ανάσα στην ασφυκτική Λιβαδειά, θα ήμουν υπερήφανος για τα πεπραγμένα μου.

Φανταστείτε για παράδειγμα να αγόραζε η Δημοτική Αρχή, μία λωρίδα γης πλάτους 4 μέτρων και μήκους ενός χιλιομέτρου στην οδό Ρούμελης..! Θα έκανε παραδεισένια πλατύ το πεζοδρόμιο και η διαδρομή θα μετατρεπόταν στο όνειρο καθενός από εμάς που αγαπούμε το περπάτημα. Πιστεύω ότι οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων θα πείθονταν εύκολα, αφού πουλώντας μία λεπτή λωρίδα από το χωράφι τους ΚΑΙ θα τα τσέπωναν ΚΑΙ το εναπομείναν οικόπεδό τους θα ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥ, αφού θα ήταν η μόνη περιοχή της Λιβαδειάς που θα εξαιρούταν από την ασφυξία που βιώνει η υπόλοιπη πόλη.

Αντιθέτως οι δήμαρχοί μας τι κάνουν; ΑΣΤΟΧΕΣ απαλλοτριώσεις, που δεν έχουν κανένα όφελος για την πόλη. Για παράδειγμα έμαθα ότι απαλλοτριώθηκε ένα ερείπιο στην περιοχή της Ταμπάχνας, για το εξωφρενικό (και περίεργο...) ποσό των 250.000 ευρώ! Με τόσα λεφτά είχες αγοράσει την λωρίδα γης στην Ρούμελης και θα σου περίσσευαν αρκετά χρήματα και για άλλες δουλειές. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ερείπιο που απαλλοτριώθηκε στην Ταμπάχνα παραμένει (και θα παραμείνει) αναξιοποίητο. *Διορθώστε με αν κάτι μου διαφεύγει για την συγκεκριμένη περίπτωση, μιας και δεν είπα ποτέ ότι είμαι ο παντογνώστης.

Προσκαλώ, παρακαλώ και... εκλιπαρώ τον νέο Δήμαρχο Λιβαδειάς, να δώσει μεγάλο βάρος στις έξυπνες απαλλοτριώσεις. Δε χρειάζεται απαραίτητα να χτιστεί κάτι σε αυτές, ακόμα και σκέτη άπλα να το αφήσεις, πλακοστρωμένο, έτσι για να ξεκουράζεται το μάτι, θα δώσεις ΑΝΑΣΑ στην ασφυξία που βιώνουμε. Ας μην μας πιάνει η μανία να χτίζουμε οπωσδήποτε κάτι, όπου βρούμε άπλα...
20
Γεια σας

Ειπα να γραψω και εγω την δικια μου ιστορια. Καταρχας με την βοηθεια του Θαναση πριν 10χρονια καταφερα να κοψω το τσιγαρο οπως λεει και ο ιδιος στο τιτλο του βιβλιου πανευκολα. Το μονο προβλημα ηταν τα κιλα που πηρα με την διακοπη του τσιγαρου αλλα και παλι ηρθε η λυση με το το βιβλιο γλυκο ενστικτο να μου δωσει την λυση. Εφτασα 107 κιλα οταν ξεκινησα να διαβαζω το  βιβλιο και στο πρωτο 2μηνο ειχα φτασει 98 κιλα ειχα χασει 9.  Συνεχισα βαζοντας και την γυμναστικη κατορθωσα να χασω συνολικα 31 κιλα ειχα φτασει 76 κιλα. Απο την πρωτη καραντινα και για αυτα τα 2 χρονια λογω της καταστασης ξεκινησα να περνω παλι κιλα λογω οτι 2,5 χρονια ημουν τηλεργασια γυμναστηριο δεν πηγαινα γενικα ειχε αλλαξει ο τροπος ζωης αυτα τα χρονια. Τωρα εχω φτασει 93 και αποφασισα παλι να ξεκινησω για να φτασω παλι στα ιδια κιλα που ημουν και πριν στα 76. Σημερα ειναι η δευτερη μερα συνεχιζω  θα επανερχομε για να ενημερωνω για την προσπαθεια
Pages: 1 [2] 3 4 5 6 7 ... 10